نکته مهم در این آیه شریفه ، قید " مؤمنین" است . خداوند متعال کفار و مشرکین و یا اهل کتاب را خطاب قرار نداده،بلکه خطاب ذات مقدّس احدّیت جمیع مؤمنین به اسلام و پیامبر گرامی ﷺاست .اگر انقلاب ما اسلامی است ،که هست ، از یکطرف ما هم بعنوان مؤمنین به اسلام و رسولش قرار می گیریم ، و ولیّ زمانه ما هم که براستی سیّدی از اولاد پیامبر اکرم ﷺ می باشد ، در طرف دیگر قرار می گیرد . نمی شود که ما خودرا پیرو شریعت محمدی ﷺ بدانیم و براساس آن پست و منصب حکومتی را بگیریم ، ولی طرف دیگر معادله را که همانا تحقّق فرموده شارع مقدّس در آیه مذکور را به بوته فراموشی ( در صورت سهو ) ، یا تعمداُ ، از اعتقاداتمان بیرون کنیم . رعایت مورد قید شده در آیه شریفه را ، حقتعالی مصداق تقوای الهی می داند . پس آیا نمیتوان استدلال کرد که هر آنکه مصداق ضد این موضوع باشد ( هرکسی که باشد ) ، از دایره تقوا پیشگی بیرون است ؟ حال هر چقدر در زبان دم از تقوا و عدالت و . . . .  بگوید و در شیپور تقوا پیشگی بدمد .

اسلام عزیز و رسول مکرّمش ﷺ راه تمرین کردن و رسیدن به نقطه مطلوب را به ما نشان داده اند . از جمله :

﴿نماز جماعت ﴾

مخاطبین این نوشته الحمد لله همه اهل جماعت و جمعه هستند و به تمامی احکام آن نیز واقفند . فقط جهت تقریب اذهان عرض می شود . بنا به نظر عامّه علما و مراجع عظام تقلید ، که برگرفته از آثار و روایات منصوب به حضرات ائمه معصومین (ع) است، ادای فریضه نماز بجماعت ، دارای ارزش فوق العاده ایست که جنّ و انس توان محاسبه یک رکعت آن را ندارند . چرا ؟ برای نماز جماعت فوائد بسیاری ذکر کرده اند که اینجا جای شرح آن نیست . ولی بنظر می رسد یکی از خواصّی که شارع مقدّس دنبال می کرده تمرین دادن مسلمانان به تبعیّت از "امام" باشد . شما می دانید که در احکام جماعت آمده : ورود به نماز ، انجام ارکان نماز ، از قرائت و اذکار و رکوع و سجود و تشهّد و سلام نماز و در نهایت فراغت از آن همگی بایستی بتبعیّت از امام جماعت باشد ، و در بعضی حالات که مأموم از امام پیش افتد ، باید بعد از پایان نماز بجماعت ، آن نماز اعاده شود . بمعنی واضحتر بجرم جلو افتادن از امام ، آن نماز مورد قبول واقع نگردیده و بایستی دومرتبه اعاده شود . این مصداق آیه شریفه منظور ماست که در اینجا خداوند و رسول گرامی اشﷺ بخشی را به امام جماعت تفویض فرموده اند .

اگر ما براستی مؤمن و معتقد باشیم ، هیچگاه بخود اجازه نخواهیم داد که از مولای خود پیش بیفتیم . ولی فقیه جامعه که به اذعان خبرگانیکه شرائط عدالت وی را رصد می کنند ، عقل کل انقلاب و ناخدای حکیم و بصیر و لایق این کشتی عظیم در طوفان حوادث و مصائب است . اگر هر یک از ما بخواهیم  اجتهاد کنیم و خودرا فهیمتر و بصیر تر از ایشان تصوّر کنیم ، آگاهانه و یا ناآگاهانه ( که البته این لفظ ناآگاهانه بیشتر تعارف است ) عدالت و بصیرت ایشان را نفی و خودرا سزاوارتر به این مسؤلیت می بینیم . شرط سعادت بشر در تقوای الهی است و در این مورد ذکر شده ، تقوای الهی در تبعیت از امام حیّ "حضرت بقیة الله الاعظم (ع) "و نائب برحق آن بزرگوار مقام عظمای ولایت "حضرت آیةالله الاعظم خامنه ای " است . باشد که مأمومی شایسته و در حد لیاقتش باشیم . خداوند به حرمت مادر گرامیشان "حضرت زهرای مرضیّه (س) " نعمت بزرگ سرپرستی جامعه بدست اولاد فاطمه (س)  را برما مستدام بدارد .  

والسلام علی من التبع الهدی